Ruhun kizilsa, o da kabul. Cunku yeniden dogus gibidir. Onemli olan aynada karsilastigin bu atesli goruntuyle uyumlu bir enerjiye sahip olup olmadigindir. Bir kere cesur olmalisindir. Cunku zaten oyle silik kalamazsin kolay kolay. Fark edilirsin. Oyle sessiz sedasiz kenarda durayim, olmazzzz.
Ben kizil doganlardanim. Sansli oldugumu anlamam oyle cok kolay olmadi ilk baslarda. Cocuklugumda bu dikkat cekici unsur kendimi uzayli gibi hissetmeme neden olmustu. Herkesin eli, sacimda yanaklarimda geziniyordu, neymis? “aman da amanmış”… “kınalı yapıncakmış”... “boyasan tutmazmış”... bunalmıştım ciddi anlamda. Niye ben de normal bir cocuk degilim diye hayiflandigimi hatirliyorum. Sonra sonra “vaaay” dedim... “ender bulunan bir sey bu sanirim”... daha daha sonra, birileri benim sacimin rengini boyatmaya basladiginda “tamam” dedim. “Ben farkliyim, ama bu iyi bişi”
Simdilerde tonu canlandirmak adina boya olayina bile giriyorum.
kırmızı düşünür
kırmızı üşür
kırmızı sevişir gecelerim
kıvrım kıvrım sona koşar
yar sızılı
nar kızılı
toy / delişmen yüreğim
