24 Eylül 2009 Perşembe

Dunden sonra, yarından once yasam durur!


Ufuk Çizgisi aramızdan ayrılmış. Yalnızca takma ismiyle hafızamda yer almış, kısa bir an yaşamlarimiz kesismis... Bir duaymıs son satirlarini dolduran. "İsin, evladin, omrun ve olumun" hayirlisini dilemis. Olumun de hayirlisini dilemek gerek elbette. Aci cekmeden, kimseye cektirmeden... Var olus amacini kesfedip, gerceklestirdikten sonraki huzurla. Arkanda kirginlik birakmadan, usulca... Yasamak ve yasamamak arasindaki ince cizgide yol alirken, dokundugumuz yasamlara ne katabildigimiz, kendimizi ne kadar dogru ifade edebildigimizin farkındaliginda.

Ufkumuzda yeni bakis acilari cizdigin ve kendini bizlere ictenlikle actigin icin tesekkur ederiz sana, rahat uyu Ufuk Cizgisi.

1 yorum:

Tibet'in annesi dedi ki...

Mekanı cennet olsun...